"çocuk, sil yüzünden tüm yalanlarını bu şehrin topla kalbini cadde cadde sokak sokak kazı ayak izlerini birer birer gri kaldırımlarından bakma yüzlerine hiç görme onları çocuk, bu kez ağlama bu kez git gölgeni ismini sil yavaş yavaş giderken bu kentten tükür yüzüne yalnızlığının kalbini kendini sök yavaş yavaş giderken bu kentten sakın ağlama sus! unut ne yaptı sana unut ne söyledi unut ne varsa vazgeçtiğin yüzünde korkularla içinde çığlıklarla kalbinde simsiyahlar nereye gidiyorsun? hep bu şarkılarla kıymetsiz dualarla utanmaz bir yağmurla nereye gidiyorsun? yolları duvarları geç yavaş yavaş giderken bu kentten bir piç gibi bırak yalnızlığını ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş giderken terkederken savur yüzüne yalnızlığının ve unut ne yaptı sana unut neler anlattı unut ne varsa vazgeçtiğin yüzünde korkularla içinde çığlıklarla kalbinde simsiyahlar nereye gidiyorsun? hep bu şarkılarla kıymetsiz dualarla utanmaz bir yağmurla nereye gidiyorsun? hep bu şarkılarla yüzünde korkularla içinde simsiyahlar nereye gidiyorsun? bu sahte baharlarla kıymetsiz dualarla utanmaz bir yağmurla yine mi gidiyorsun? çocuk, her vedanın ardında bir bekleyeni vardır kimsenin bilmediği ve her gözyaşının altında bir dua kimsenin duymadığı çevir gökyüzüne başını. bakma arkana! daha sert basa basa, daha güçlü! anlat bu kara şehrin yollarına ak adımlarınla! gitmek yenilmek değil kazanmak da! gitmek gitmektir işte. hepsi bu. yüzünde korkularla içinde çığlıklarla kalbinde simsiyahlar nereye gidiyorsun? hep bu şarkılarla kıymetsiz dualarla utanmaz bir yağmurla nereye gidiyorsun? hep bu şarkılarla yüzünde korkularla içinde simsiyahlar nereye gidiyorsun?? "